Verzoek nummertje....

Sinds ik niet meer werk, krijg ik steeds meer het verlangen om iets voor mezelf te doen. Iets wat niet over moederpraat en kinderen gaat. Iets wat helemaal voor mezelf is. Vroeger speelde ik veel toneel en zong ik. Ik wilde zelfs beroemd worden en zag mezelf lopen over een rode loper. Deze droom heb ik maar laten varen. Maar ik heb wel, sinds lange tijd, mijn beide hobby's weer opgepakt. 

Op dinsdagavond zing ik met mijn favoriete koortje, waarvan ik regelmatig verzoeknummers krijg. Niet om te zingen, maar om te schrijven

 

“Wanneer komen wij nu aan de beurt in je blog?” 

Als nieuw lid van de zanggroep, vind ik het eigenlijk best spannend om daar iets over te schrijven. Want we blijven dames! En ook al hebben we best wel wat zelfspot, ik wil niemand voor het hoofd stoten. Anders word ik uiteraard zo de groep weer uitgedonderd. Dan kan ik me aansluiten bij het plaatselijke kerkkoor, waarbij mijn kinderen de vingers in de oren stoppen, zodra die gaan zingen. 

 

Mijn kinderen zijn overigens wat minder enthousiast over mijn weder opgepakte hobby’s. Zodra ik begin te oefenen, roepen ze al: “Hou je mond!” Of ze beginnen zelf hoog en schel mee te jubelen. Al vinden ze het ook wel weer interessant als ik moet optreden. Dan denken zij tenminste wel dat ik relatief beroemd ben. 

 

Nu even over de dertien lady’s van het zangkoor: Het is een gemêleerde groep. Of met andere woorden, een bij elkaar geraapt zooitje. Maar wel een heerlijk gemotiveerd stel. Ze kunnen niet alleen zingen, maar ook whatsappen als de beste. Al het lief en leed delen ze met elkaar via de app. De verjaardagen, ziektes, koorts, diarree, vakantie, voorstellingen, gevoelens, wat ze hebben gegeten, noem maar op. En als ik even niet oplet heb ik 30 berichten moeten missen. En niet te vergeten: al deze kostbare informatie.

 

Voordat we gaan zingen, gaan ze niet alleen (zoals gebruikelijk) inzingen maar wordt er ook op de weegschaal gestaan. Niet iedereen uiteraard, maar voor degenen die dat willen. Val je dan van het zingen af? Nee hoor, absoluut niet! Zeker deze groep niet, want na afloop van het zingen heeft altijd 1 iemand de hapjesbeurt. Er worden dan zoveel hapjes op tafel gezet, dat je een week training nodig hebt om al het vreten eraf te krijgen. 

 

Maar in de tijd ertussen wordt er zeker ook heel hard gewerkt. 

De meeste dames zijn goed georganiseerd, hebben alles van te voren geoefend en bij hen is de zangmap op orde. Anderen (waaronder ik zelf) zijn altijd zoekende naar de spullen, wat weer een ander mateloos kan irriteren. We blijven vrouwen, dus je weet dan, soms kun je net zo goed kippen houwen.

De ene partij wijst de andere terecht als die te hard zingt. De ander wordt weer “verweten” te zacht te zingen.  

 

Maar allemaal bij elkaar zijn we een team. De een regelt de optredens en de pr, de ander de kleding, weer een ander de financiën en zo zijn allerlei taken verdeeld. De muziek klinkt met elkaar in harmonie en dat zijn we ook. Dit stel vrouwen is meer dan alleen een groepje dat samen zingt. Het is een hechte vriendschap waarin men lief en leed deelt. En sinds kort mag ik er ook onderdeel van zijn. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Ina (donderdag, 20 april 2017 20:09)

    Jaja klopt helemaal! En ik ben ook blij dat ik als nieuweling bij dit clubje mocht aansluiten!
    Maar die appjes! Ik heb inderdaad nog nooit zo megaveel appjes gehad als tegenwoordig!