Een moeder zonder moeder

Jij hebt mijn kinderen nooit gezien. Wie weet, misschien wel vanuit de verte. Dat hoop ik dan toch. Ik denk dat je ze best wel leuk zou hebben gevonden. En zij jou…. Je zou een hele lieve oma voor ze zijn, dat weet ik zeker. Want je was de liefste moeder van de wereld

Ze kennen je wel een beetje. Ik vertel verhalen over jou. Over je schallende lach, die overal bovenuit klonk. Dat je zo hield van knuffelen. En dat je er altijd er voor ons was.

 

Je hebt mij nooit kunnen zien als moeder. Ik heb je nooit kunnen vragen: “Mam, hoe deed jij dat nu vroeger?” Ik had je zoveel willen vragen: “Lijken de jongens op mij?” “Deed ik dat soort dingen ook vroeger?”

 

Toch, als ik soms er even bij stil sta, weet ik wat je zou zeggen. Dan weet ik wat jij zou hebben gedaan.

 

Want ik ken je zo goed. Je zit in mijn gedachten. Jij bent een deel van mij. En dat zal altijd zo blijven. 

Reactie schrijven

Commentaren: 8
  • #1

    Jedidjah (donderdag, 04 mei 2017 10:13)

    Mooi!! En heel herkenbaar...
    Vooral dat als je even stil ben je haar 'hoort praten'
    Dat de adviezen dan toch komen..

  • #2

    Debora (donderdag, 04 mei 2017 10:26)

    Super mooi.......

  • #3

    Wendy (donderdag, 04 mei 2017 11:10)

    Kippenvel ....

  • #4

    Jolinda (donderdag, 04 mei 2017 12:17)

    Mooi!

  • #5

    Joyce (donderdag, 04 mei 2017 13:48)

    Mooi geschreven...

  • #6

    Juul (donderdag, 04 mei 2017 19:15)

    Heel mooi Mieke! Sterkte!!

  • #7

    Angela (donderdag, 04 mei 2017 19:38)

    Zo ongelofelijk herkenbaar

  • #8

    Patricia ( Tries ) (donderdag, 04 mei 2017)

    Zo Zo zo herkenbaar mis beide ouders al heel lang , wat een gemis ook voor jou Mieke !
    Konden ze maar even een uurtje op visite komen !