Yesss, sneeuw....

Vanmorgen werd ik wakker, doordat ik luid hoorde roepen: “Mama!!!! Sneeuw!!!” Ik, sneeuw en ijs liefhebster, sprong uit bed en riep meteen: “Dan gaan we gelijk naar buiten, misschien ligt het maar even.”


 Ik duik snel onder de douche. Gelukkig word ik deze keer niet gestoord, doordat ze ruzie maken of ook naar de wc willen. Ze hebben er zeker net zoveel zin in als ik. En ik trek als de wieder weer ga mijn kleren aan. Als ik de woonkamer instorm en vraag: “Gaan jullie dan mee naar buiten?” Zitten er drie in pyjama op de bank. Twee met gebochelde nekjes naar de i-pad te turen en een met open mond naar jungle book op tv te staren. “Hoezo?” “Nou, het sneeuwt en dat komt nooit voor!” “Gaan jullie nu mee!! Straks is het weg”. 

 

Met tegenzin staan ze met een zucht en steun op. Hun moeder wil dolgraag naar buiten. Dan gaan ze maar even met haar mee. 

 

Vol afschuw staart de jongste naar de kleding waar ik mee aankom. Een legging, een strak shirt, een skibroek, handschoenen, muts en sjaal. “Ik wil dat niet aan!” Toch sjor ik hem snel de skikleding aan. En voordat ik naar buiten stap, komt er al een huilend terug. “Ik heb een sneeuwbal in mijn oog!”

 

“Leuk he, jongens sneeuw!” Snel haal ik de sleetjes uit de schuur. Met moeite schuren ze door de sneeuw heen. 

 

Ondertussen hoor ik huilend vanuit de slee: “Ik heb het zo koud!!”. “Ik heb een snottebel”. Als ik met de slee ga rennen, omdat ik denk dat hij dat leuk vindt, hoor ik: “Niet zo hard, dat vind ik eng!”. 

 

“Mama, mag ik nu naar binnen?"

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0