Gevonden voorwerpen

Mijn huis lijkt soms een verzamelplaats van gevonden voorwerpen. Soms houd ik een rits trainingsvesten, jassen, tassen, sokken in de lucht. “Deze zijn niet van ons! Van wie is deze, deze en deze??”

Of ligt er een step, fiets, hoepel in de tuin of schuur, die me niet bekend voorkomen.


Zo was het zelfs zo dat ik een nieuwe schoen vond in de garage. "Van wie is deze? En hoe is diegene thuisgekomen zonder schoen?" Dit moet je toch wel enigszins merken als je op 1 schoen en 1 sok thuiskomt. Of ligt er ergens in ons huis of tuin nog een schoen verstopt? Maar dan is diegene thuisgekomen op 2 sokken! 

Ik heb er maar een foto van gemaakt en naar de moeder van het vriendje gestuurd. “Mis je deze misschien?”

“Jaaahhh!!!” En ik bedacht dat ik precies wist hoe ze zich moest voelen.

 

“Waar is je schoen?”

“Hoe kun je nu een schoen kwijtraken?”

“Heb je net nieuwe schoenen die me een rib uit mijn lijf kosten (had ik beter een nieuw jurkje voor mezelf kunnen kopen), ben je hem kwijt! Hoe is dat mogelijk”

“Waar ben je geweest?”

“Waarom heb je ze uitgedaan?”

 

Het grappige dat ze 9 van de 10 keer de spullen (behalve mama dan), niet eens missen. 

Als ik s’ochtends opeens een tas in de gang vind, weet ik zeker dat de moeder in kwestie verhit op zoek is naar het ding, terwijl zoonlief denkt: “Waar maak je je nu druk om?”

 

Met rode handen reed mijn middelste deze week naast me. “Waar zijn je handschoenen?” “Weet ik niet?”, antwoordde hij. “Ik heb ze gewoon ergens uitgedaan”. Nogal wiedes. Maar nu had hij toch een probleem. Uiteindelijk gelukkig 2 verschillende gevonden. Dat is hetzelfde met sokken, hoe het mogelijk is, is me een raadsel, er komen nooit setjes uit de wasmachine. 

 

Ik ben er inmiddels klaar mee om overal de vergeten spullen vandaan te vissen. Want ook mijn kinderen hebben er uiteraard een handje van. Hoe vaak ik terug ben gesjeesd naar het voetbalveld om een vergeten trainingsjasje te halen. Ze halen voortaan hun vergeten zooi zelf maar op.  

Is het helemaal foetsie, doordat ze het zijn vergeten: zelf een nieuwe kopen.

 

Mijn oudste heeft inmiddels zijn lesje geleerd. Die vergeet niet zo snel meer. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0