"Lees hier alvast het eerste hoofdstuk uit mijn boek ... ik ben benieuwd naar je reactie ..."

Hoofdstuk 1: Ontslag

 

"Ik heb het gedaan, ik heb het gewoon gedaan. Ik heb ontslag genomen. Ik word huisvrouw, huismus, interieur verzorgster, wc dame, full-time moeder." 

Ik heb gewoon de directeur gebeld met de mededeling dat ik graag op gesprek wilde komen en toen heb ik "de bom” als het ware gedropt. Ik heb namelijk geleerd om slecht nieuws in 1 keer te brengen. Dus ik zei: “Ik neem ontslag!” Meestal moet ik huilen op dat soort momenten. Maar gek genoeg nu niet. De directeur viel nog net niet van zijn stoel van verbazing, omdat ik altijd vrolijk zonder te klagen mijn werk doe. Tijdens functioneringsgesprekken vertel ik ook altijd dat ik het zo naar mijn zin heb. Maar dat heet in de volksmond gewoon slijmen en hielen likken.

 

Zo doe ik me in ieder geval voor. Laat niet blijken dat ik al met klotsende oksels binnenkom, omdat ik net als alle werkende moeders er al een halve dag heb opzitten.  

 

Om 6 uur gaat de wekker en al slaapwandelend vertrek ik in richting de douche. Daar hoop ik enigszins wakker  te worden. Wat 9 van de 10 keer niet lukt. Vaak val ik weer in slaap onder de douche, waardoor ik daarna weer extra moet haasten. Terwijl ik daar eigenlijk niet goed in ben. Daarna mezelf aankleden en proberen op te kalefateren. 

 

Als een gek boterhammen maken voor de kinderen voor op school en voor het ontbijt. De tassen voor school opzoeken, die in onze ongeorganiseerde bende, vaak kwijt zijn. Kinderen uit hun bed trommelen. En dan begint het feest pas echt! De een kleedt zich best snel aan, maar kruipt daarna, heel pedagogisch verantwoord, voor de tv. Dan raakt hij daardoor gehypnotiseerd. Dus als je wilt dat hij wat doet, moet je 3x schreeuwen, voordat hij zegt: "He, wat??"

 

De ander heeft vaak een ochtend humeur en wil vooral in bed blijven. School is dan stom en saai. Hij kruipt dan het liefst nog verder onder de dekens. Dan moet hij zijn kleren nog aantrekken. Waarbij alles te wijd, te strak, te stom en te lelijk is. Wanneer de kleren eindelijk aan zijn getrokken, moet de boterham nog gegeten worden. Die natuurlijk volgens hem heel vies is. 

 

Dan hebben we de jongste van het stel. Als hij wakker wordt, stinkt zijn kamer een uur in de wind. En dan heb ik geluk. Want soms gebeurt het net voordat ik wil vertrekken en heb ik net zijn jasje en schoenen aan gedaan. Zelf heb ik vaak ook al mijn jas aan en sjaal om. Dan moet ik weer, al die kleren uit doen om die luier te verschonen. Dan staan echt de zweetplekken op mijn rug en onder m’n oksels. Dat is dan echt het hoogtepunt van de dag. En dan is die dag net begonnen! Maar gelukkig stinkt zijn kamertje gelukkig al direct. Daarna geef ik hem snel een fles met pap. Dat scheelt weer tijd. Daar is hij al lang te groot voor. Maar het is zo lekker makkelijk. Zo’n vloeibaar boterhammetje. 

 

Wanneer alle boterhammen erin zijn, moeten we als een gek tandenpoetsen en vertrekken. Vaak heb ik dan de grootste haast, want ik wil op tijd op mijn werk verschijnen. Maar gek genoeg hebben de jongens dan helemaal geen haast. Ze willen op dat moment vaak even vechten, duwen en de jongste vindt het wegrennen ook heel grappig. Als ze allemaal in de bakfiets zitten, zodat ik ze zo snel mogelijk kan wegbrengen, fiets ik me drie keer in de rondte. Ik wil graag fietsen, want fietsen is zo milieu vriendelijk en gezond. De jongens vinden het dan altijd leuk om, "harder, harder" te roepen. En nadat ik ze naar de kinderopvang en voorschoolse opvang heb gebracht, kan ik fris en fruitig naar het werk.  

 

Dus de directeur viel van zijn stoel van verbazing. Maar respecteerde mijn keuze dat ik voor mijn gezin heb gekozen. Hij kiest vast voor het CDA en vond me vast een mooi voorbeeld, als hoeksteen van het gezin. Ik dacht dat ontslag nemen een tijd zou duren. Maar wat beduusd van mijn eigen actie, stond ik in een kwartier weer buiten. 

 

En nu heb ik geen baan meer. 

 

Nu kan ik me voegen bij de moeders bij het hek. Er zijn gelukkig zoveel moeders nodig. Klassen-moeder, luizen-moeder,  lees-moeder, computer- moeder. Dus ik voel me vast straks zo zinvol. Ik hoef me echt geen zorgen te maken dat ik me ga vervelen in mijn werkloze bestaan." 

Laat even weten wat je er van vindt:

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.